KAÇ KELİMELİK RUHLARIZ?

Bir şeyler okuyoruz mesela. Yüzlerce sayfa sürüyor, binlerce duygu hissediyoruz. Günlerimizi, haftalarımızı belki de aylarımızı alıyor. Kitapsa sadece birkaç günü anlatmakla yetiniyor.

Binlerce cümle,yüzlerce sayfa ve onca kelime sadece birkaç günü anlatmaya yeterken acaba karşımızdakini ne kadar tanıyoruz? Beni ne kadar tanıyorsunuz? Sizi ne kadar tanıyorum?

Sanırım ben sizi tanımıyorum. Hiç birinizi hem de.

Kısa süredir yaşıyorum. Sizi tanımama yetmeyecek kadar kısa süredir...

Kaç gününüzü anlatmış olabilirsiniz bana? Kaç günümü anlatmış olabilirim size? Kaç sayfa tutmustur tanışıklığımız? Toplam kaç cümledir anlata anlata bitiremediğimiz acılarımız? Kaç kelimelik ruhlarız?

Düşünsek biraz... Ne kadar da 'HİÇİZ'.

Boş verin ya da. Düşünmeyin. Görmeyin hiç olduğumuzu. Üzülürüz sonra. Zaten yeterince cümlemiz var üzüntülerimize dair.

Bu sefer bir farklılık yapalım. Bir sürü kelimeyi yan yana koyalım. Anlamsız olsun. Bir tek biz bilelim. Nasılsa kimse bizi tanımıyor. Anlamsızlıklarımızı anlamazlar. Bu sefer mantıklı değil sadece kendimiz olalım. Belki o zaman kimsenin tanımayacağı gerçek kendimizi tanırız.



Çok cümlelik huzurlar dileğiyle...