Şeytan 2 - 3 - 4

2


Son şarkının çaldığını duyuyorum.
Mumlarım rüzgarlara karşı direniyor, bitene kadar yanmak için can atıyorlar.
Onlar söndüğünde sonsuzluğa birlikte gideceğimizi biliyor ruhumun sadık koruyucuları.
Son şarkı bizim için çalıyor.
Maskelerimiz cehennemin duvarlarında.
Sonsuz bir boşlukta yaşıyoruz.
Tanrının bile varlığımızdan haberi yok.
Mumlar konuşamaz,
Mumdan şeytan konuşmaz.


 3


Karanlıktan daha siyahım.
Hiçlik kadar boş, ay kadar parlak...
Ruhumda buzdan ağaçlarla dolu ormanlar var.
Saçlarım ruhumu astığım dallara benziyor.
Tren raylarında yürüyor, camların üstünde koşuyor, yağmurlarla yıkanıyor, yıldızlarda uyuyorum.
Gözyaşlarımın zehrini, dünyaya düşen her damlayla gözlerimden akan ve beyaz bulutları grileştirmeye yeten siyahlıklar kanıtlıyor.

 Benim olduğum her yer cehennem. Senin yağmurunsa meleklerin gözyaşı. Ve acı çeken hiçbir meleğin gözyaşı senin yaktığın bu ateşi söndür(e)meyecek.


4


Tanrım! Canımı yakıyorsun.
Sonsuza kadar yanmayı göze alıyor ve söylüyorum ki: acı çekmelisin!
Öyle ki benim cehennemim senin hiç giremeyeceğin cennetin olmalı.