Bütün ışıkları söndür.
Karanlık ve sessizlikle baş başa kal.
Sessizlikte yankılansın aldığın her nefes.
Tüm acılarını düşün. Tüm acılarını, tüm nefretlerini, üzüntülerini, kırgınlıklarını, yanlış olduğunu bilebile tekrarladığın hatalarını, sevinçlerini, mutluluklarını düşün. Tüm aşklarını, tüm sevgilerini, tüm hayallerini düşün.
Ağla. Hıçkıra hıçkıra, acı çeke çeke ağla. Acı çektikçe daha çok ağla. Ağlamaktan nefesin kesilene kadar ağla.
Göz yaşın olup aksın bütün acıların. Sadece hepsinin güzel anıları kalsın içinde. Düşündükçe güleceğin güzel anıları…
Bütün acılardan kurtulduğunu hissettiğinde ağlamayı bırak.
Kalk ve yaşamaya devam et. Söndürdüğün ışıkları tek tek aç.
Mutlu olmak, yaşamak için yapabileceklerin var. Seni seven insanlar var, senin sevdiğin insanlar…
Pes etme. Hala bir şansın var.
Acılarının çığlıkları bölsün önce hayatının sessizliğini, sonra da bütün mutluluklarından topladığın kahkahaların…
